قبولی پزشکی در سن 35 سالگی ! چگونه ؟ مسن ترین قبول شده پزشکی

قبولی پزشکی

جهت مشاوره در زمینه قبولی پزشکی در سن 35 سالگی ! چگونه ؟ مسن ترین قبول شده پزشکی

از تلفن ثابت در سراسر کشور با شماره ۱۶۱۳_۹۰۷_۹۰۹ (بدون پیش شماره) تماس بگیرید

در صورت عدم دسترسی به تلفن ثابت یا استفاده از کد تخفیف کلیک کنید.

پاسخگویی از ۸ صبح تا ۱۲ شب حتی ایام تعطیل

قبولی پزشکی  : برای قبولی در رشته پزشکی ابتدا باید از مرحله کنکور عبور کنید. این مرحله تلاش زیادی می طلبد و برنامه ریزی درستی برای آن لازم است. اگر بدون مشاوره و برنامه ریزی درست قدم در این مسیر بگذارید، زیاد نمی توانید روی موفقیت خود حساب کنید.

قبولی پزشکی

مضاف بر اینکه اگر در سن بالا میخواهید اقدام به خواندن پزشکی کنید، زمانی برای از دست دادن ندارید. این سن بالا مقصود بالاتر از یک دانش آموز کنکوری است. ممکن است شما 25 سالتان باشد یا 29 یا 35 یا 42 سال. ممکن است دانشگاه نرفته باشید یا در رشته ای دیگر تحصیل کرده باشید. ممکن است دغدغه مالیتان کمتر باشد یا مسئله مالی اولویت اول زندگیتان باشد.

یکی از سوالاتی که افرادی که از سن درس و مدرسه شان گذشته یا حتی افراد مسن از ما می پرسند که آیا میتوان با سن بالا در رشته پزشکی قبول شوم؟

باید به شمابگویم بله!! افراد با هر سنی که باشند می توانند در کنکور سراسری و پزشکی شرکت کنند،اما مسئله ای که باید در نظر بگیریم این است که به فرض که ما در رشته پزشکی قبول شدیم آیا می توانیم از پس دروس سنگین و کارهای عملی این رشته بربیاییم؟آیا می توانیم به صورت شبانه روز و شیفتی در بیمارستان ها مشغول باشیم؟

قبولی در کنکور تجربی

همانطور که میدونید برای قبولی در رشته پزشکی می باید از پس کنکور سراسری تجربی به خوبی بربیایید و این خود کاری بس دشوار و سخت است زیرا شما رقیب های سر سخت وتازه نفسی دارید که با روش های جدید درس خواندن و تغییرات کتب درسی به خوبی آشنایی دارندپس به شما توصیه می شوند برای شروع حتما از یک مشاور مجرب کمک بگیرید.

سختی های رشته پزشکی

همانطور که میدانید برای اینکه بتوانید پزشک عمومی بشوید باید ۷یا۸سال درس بخوانید تا بتوانید دوران طرح خودرا آغاز کنید که این خود حدودا ۲سال زمان میبرد و در اکثر مواقع می باید در مناطق دورافتاده خدمت کنید و به دور از خانواده میتواند برای شما که سن بیشتری دارین و به خانوادتون وابستگی داریدسخت تر باشه.

پس بهتره با عقلانیت عمل کنیم نه احساسات و بعد تصمیم نهاییمون رو بگیریم و با کمک یک مشاور مجرب بتونیم در رشته موردعلاقمون قبول شیم.

هفت سال عمومی، چهار سال تخصص یعنی حداقل 11 سال درگیر شدن برای پزشکی، تازه طرح هم باید بگذرانم، از طرفی دندانپزشکی هم شش سال عمومی دارد و با همان مدرک عمومی هم می شود به درآمد بالا رسید. خب دندانپزشکی رشته خیلی بهتری است چون کمتر برای تحصیل در آن وقت می گذاری.

چیزی که مطالعه کردید، رایج ترین حساب و کتاب بین افرادی است که می خواهند در سن بالا برای تحصیل در پزشکی و دندانپزشکی اقدام کنند. آن ها دایم در حال محاسبه سن و سال و مدت زمان تحصیل این دو رشته هستند تا یکی را به عنوان بهترین انتخاب کنند. در آیتم قبلی در مورد بهترین رشته صحبت کردیم اما این ابهام مدت زمان تحصیل برای اکثر افراد یک چالش است که لازم می دانم در این بخش آن را پاسخ بدهم.

 اینکه سال های تحصیل پزشکی بالاتر از دندانپزشکی است بر کسی پوشیده نیست اما اینکه کسی گمان کند چون دندانپزشکی، سریع تر تمام می شود پس آن را بخواند، تصور نادرستی می باشد. تاکید می کنم کدام بهتر است؟ آن مسیری که نیازهای شما را پاسخ بدهد حتی اگر مدت زمان تحصیلش به اندازه کل عمر تان باشد.

چون شما درس نمی خوانید که فقط خوانده باشید، بلکه درس می خوانید تا به لیستی از نیازهای خویش پاسخ دهید. بنابراین نباید با حساب و کتاب مدت زمان تحصیل و اینکه مثلا پزشکی عمومی دیگر اعتبار ندارد و من باید حتما تخصص بگیرم و تا آن موقع حتما تخصص هم ارزشی ندارد و باید فوق تخصص بگیرم و 16 سال درگیر درس خواندن می شوم پس نیازها را دور بریزم و به سراغ رشته ای بروم که زودتر به مدرکش می رسم.

هدف را نباید در این بازی سن و سال و مدت زمان تحصیل فراموش کرد. چون اگر کسی قرار است به نیازهای خویش پاسخ دهد ولی از ترس مدت زمان تحصیل، به سراغ مسیر دیگری برود آنگاه بعد از چند سال، بازهم نیازهایش بی پاسخ مانده است و تنها فرقی که با گذشته دارد این است که یک دندانپزشک شده که باز هم تمنای پزشک شدن را دارد. 

خب چه فرقی کرد که این همه زحمت را به جان بخرید ولی آخر سر باز هم حسرت در نگاه تان باشد؟ بنابراین اگر لیست نیازهایتان را قرار است پاسخ دهید و این نیازها، به شما می گویند باید پزشک شوید، بنابراین مسیر برای تان مثل روز روشن است و جز پزشک شدن، در هر رشته ای بروید، قسمتی از آن نیازها بی پاسخ خواهند ماند و مجددا آثار پشیمانی را خواهید چشید.

در ضمن اگر لیست نیازها گفت که باید دندانپزشک شوید، بر شما لازم است که این رشته را انتخاب کنید و حتی اگر به محبوب ترین پزشک دنیا هم تبدیل شوید فایده ای ندارد زیرا نیازها، شما را به سمت دندانپزشک شدن، فرا می خواند. بنابراین حساب و کتاب مدت زمان تحصیل را بایستی کنار گذاشت.

ابهام دیگر این است که می گویند: «در سن بالا مثل 40 سالگی پزشک شدن ارزش ندارد چون دیگر وقتی نداری برای زندگی کردن و آنقدر باید کشیک بیمارستانی بدهی و از خانه و خانواده دور باشی که حس زندگی را فراموش می کنی»

ارزش را نیازهای فرد تعیین می کند. اگر شخصی به این نتیجه رسیده باشد که باید پزشک شود، او در همین مسیر رسیدن به پزشکی، مشغول زندگی کردن است. طرز تفکر نادرست در جامعه این است که زندگی در جایی بعد از گرفتن مدرک پزشکی قرار است شروع شود. در حالیکه زندگی هر انسان، از همان لحظه ای که در رحم مادر خویش بوده است، آغاز شده و قرار نیست زندگی بعد از یک اتفاق مشخص، شروع گردد.

زندگی همین الان که مشغول خواندن این مطلب هستید، در جریان است، قرار نیست جایی در آینده یک روزی از راه برسد که بخواهید چند صباحی را زندگی کنید. بنابراین با این صحبت های کوچه بازاری، وقت خویش را تلف نکنید. بسیاری از مردم گمان می کنند که درس خواندن در مسیر رسیدن به لیست نیازها، جزء زندگی حساب نمی شود و سال های در مسیر هدف بودن، بی ارزش تلقی می گردد.

اکثریت افراد، معتقدند که سال های دانشجویی، سال های بی ارزش زندگی حساب می شود. در حالی که چنین طرز تفکری، متعلق به یک فرد موفق نیست. 

مورد بعدی این جمله است: «کسی که در سن بالا پزشک شود، پزشک خوبی نیست چون تجربه ندارد». این جمله از آن عبارت هایی است که برای توجیه کنار گذاشتن هدف مناسب است. چطور چنین حکم کلی می توان برای همه صادر نمود؟ این سخن ها فقط و فقط از زبان افراد عادی جامعه بیرون می آید.

در هر رشته ای و شغلی، در هر سنی وارد شوید و مجموعه اقدامات لازم برای موفقیت در آن حیطه را کسب کنید، به فردی درجه یک در آن زمینه تبدیل می شوید. اصلا و ابدا این طرز تفکر صحیح نیست که یک فرد در سن بالا به موفقیت نمی رسد. طرز تفکری که ناشی از بستر فرهنگی شکست خورده ها است را به عنوان اصل زندگی خود انتخاب نکنید. 

این جمله را همیشه به خاطر داشته باشید که «بالاخره به سن 70 سالگی می رسید چه با پزشکی و دندانپزشکی چه بدون پزشکی و دندانپزشکی» بنابراین حساب کتاب هایی که امروز می کنید، روزگاری می تواند علیه خودتان استفاده شود. روزگاری که با خودتان خواهید گفت آنقدر درگیر محاسبه سال های تحصیل و دیر و زود شدم که به 70 سالگی رسیدم ولی پزشک یا دندانپزشک نیستم. بنابراین به آن روی سکه هم دقت کنید که روزگار می گذرد و انتخاب امروزتان، می تواند آینده بهتری برای خودتان بسازد. البته دقت کنید در این مطلب چون روی پزشکی و دندانپزشکی تمرکز داریم فقط در مورد این دو رشته، این صحبت ها را می نویسم ولی این جمله را برای هر کار و هر رشته ای می توان گفت.

رتبه های برتر

خدمات تخصصی مشاور گروپ

مشاوره برنامه ریزی درسی

مشاوره برنامه ریزی کنکور

مشاوره کنکور تلفنی (مشاوره کنکور سراسری)

مشاوره تحصیلی تلفنی

مشاوره انتخاب رشته تلفنی

مشاوره تحصیل در خارج از کشور

مشاوره معافیت تحصیلی

مشاوره معرفی رشته های دانشگاهی

مشاوره معرفی دانشگاه های کشور

مشاوره پذیرش دانشگاه بدون کنکور

مشاوره کنکور کارشناسی ارشد

مشاوره کنکور دکتری تلفنی

 

✔️آیا ارزش دارد از 30 سالگی شروع به خواندن پزشکی کنم؟

✔️افراد با هر سنی که باشند می توانند در کنکور سراسری و پزشکی شرکت کنند، اما مسئله ای که باید در نظر بگیریم این است که به فرض که ما در رشته پزشکی قبول شدیم آیا می توانیم از پس دروس سنگین و کارهای عملی این رشته بربیاییم؟ آیا می توانیم به صورت شبانه روز و شیفتی در بیمارستان ها مشغول باشیم؟

✔️آیا موفقیت در کنکور سراسری مجدد در سن ۴۰ سالگی امکانپذیر است؟

✔️کسی که اینکارو انجام میده باید یکسری فاکتورهایی هم تو کار رعایت کنه و یکسری موارد رو برای خودش مشخص کنه. 1. نظر بقیه براش مهم نباشه. بخصوص اینکه تو سن بالا حرفای آزار دهنده بیشتره 2. در نظر داشته باشه که پروسه قبولی براش کار خیلی سختیه (یعنی خیلی خیلی سختر از داوطلبان 18 19 ساله) 3. هدفش از این کار چیه؟ 4. بتونه محیط اطرافشو کنترل کنه (مثلا برای آقایی که متاهل هست و مجبوره کار کنه شرایط خیلی خیلی سختیه)

✔️ میانگین سن پشت کنکوری ها و لیسانس های مشتاق به کنکور پزشکی ؟

✔️ بالاخره به سن 70 سالگی می رسید چه با پزشکی و دندانپزشکی چه بدون پزشکی و دندانپزشکی، بنابراین حساب کتاب هایی که امروز می کنید، روزگاری می تواند علیه خودتان استفاده شود. روزگاری که با خودتان خواهید گفت آنقدر درگیر محاسبه سال های تحصیل و دیر و زود شدم که به 70 سالگی رسیدم ولی پزشک یا دندانپزشک نیستم!

3/5 - (6 امتیاز)

جهت مشاوره در زمینه قبولی پزشکی در سن 35 سالگی ! چگونه ؟ مسن ترین قبول شده پزشکی

از تلفن ثابت در سراسر کشور با شماره ۱۶۱۳_۹۰۷_۹۰۹ (بدون پیش شماره) تماس بگیرید

در صورت عدم دسترسی به تلفن ثابت یا استفاده از کد تخفیف کلیک کنید.

پاسخگویی از ۸ صبح تا ۱۲ شب حتی ایام تعطیل

دیدگاه ها
  1. بابک

    من که تو این مطلب نا امید کردنی ندیدم ، فقط گفت سختره برای شمایی که سن بالای داریم ، اما ممکن پس اگه شروع میکنی خوب خودت رو اماده کن که یک ۲ سال حدودا برای کنکور باید بخونی ۸ سال عمومی و ۴ سال تخصص
    خلاصه ؛
    گر مرد رهی میان خون باید رفت

    وز پای فتاده سرنگون باید رفت

    تو پای به راه در نه و هیچ مپرس

    خود راه بگویدت که چون باید رفت
    .
    من خودم ۳۷ سالمه کمتر از دوسال کار ول
    کردم دارم برای کنکور میخونم
    از این مطلبم اصلا نا امید نشدم چون واقعیت و من قبولش کردم
    .
    کلا بگم دوستان اگه علاقه واقعی باشه و پشت کاری که به دنبال علاقه میاد این سختی های راه میشه خاطره اما اگه علاقه واقعی نباشه و مثلا علت اصلی وارد شدن به کاری فقط پول باشه حتی اگه موفق بشی باز عمری که گذاشتی تورو عمر حروم شده میدونی.
    تو پزشکی برای رسیدن به پول باید تخصص بگیری یعنی ۱۴ عمر پاش بزاری خوب اونی که برا پول میاد تو این رشته ۱۴ سال زحمت میکشه این زحمت و این وقت تو هرکاری که علاقه داره بکشه حتما از اون کار هم پول خوبی در میاره حالا هرکاری باشه

    پاسخ
  2. بهار

    درود به همه
    سن تنها یک عدد است و متاسفانه مثل بسیاری چیزهای دیگر( مسابقه، رقابت ، برتری جویی) در دنیای امروز مرسوم شده چرا؟ چون جهان جهان مسابقات و رقابت و شکست دادن است. جهان هنوز جهان برده داری است . تنها ظاهرش شیک تر شده. بردۀ جوانتر زور بازوی بیشتری دارد و بیشتر و بهتر کار میکند. مثل گاو جوانتری که بهتر میشود ازش سود برد. اما آدمهای مسن تر که تازه عقل و درکشان زیاد شده و تازه در چهل سالگی تجربیات مفیدی برای جهان دارند راحت کنار گذاشته میشوند. باید با این قوانین احمقانه جنگید. سن هیچ معنای واقعی ندارد. تا لحظه ای که زنده اید باید تلاش کنید و دست از تلاش برندارید. ما یک کشور جهان سومیم که جوانها توی ۲۵ سالگی و ۳۰ سالگی به بنبست و افسردگی میرسند. گاها میبینم جوان ۲۵ ساله چنان از دیر شدن حرف میزند که آدم باور نمیکند. چرا؟؟؟ چون کنکور و نظام آموزشی و نظامهای رقابتی اینها رو ناامید میکنند و از بیست تا هفتاد سالگی مینشینند و به مرگ فکر میکنند. با حسرت از گذشته صحبت میکنند از عمررفته میگویند.حسرت موسیقی حسرت پزشک شدن حسرت فیلمسازی حسرت نقاشی حسرت رقص حسرت ورزش و ….چرا باید حسرت خورد؟! واقعا یک آدم پنجاه ساله چه فرقی با یک ادم سی ساله دارد؟؟ همان هوش همان مغز همان انگیزه همان بدن….تنها چند تا چروک اضافه دارد….سن را فراموش کنید و ذهنتان را نسبت به این موضوع تغییر بدهید. هرکاری دوست دارید بکنید و فکر کنید پانزده ساله اید… اگر چهل ساله اید تنها به چهل سال بعدش فکر کنید که باید با حسرتهاتان پیر و درمانده بشوید… اصلا به فرض که یک زن ۷۰ ساله بخواهد برود دانشگاه. همه بخندند و مسخره کنند.. به فرض که بمیرد؟! دست کم در دانشگاه میمیرد نه در خانه سالمندان….پس لطفا به این دنیای مادی و ارزشهای ابلهانه اش بخندید و همین یک دم باقیمانده را شاد باشید….بعد از کرونا دیگر این محاسبات و این طرز فکرها واقعا مضحک است…دنیا دوروز است و هیچ کس نمیتواند بگوید فردا چه خواهد شد!!! چه بیست ساله ای که امروز دارد برای بیست سال بعدش نقشه میکشد چه چهل ساله یا شصت ساله فرقی نمیکند….دنیا رو خیلی جدی نگیرید….

    پاسخ
  3. رعنا

    چقد امیدوار شدم کامناهای دوستان رو خوندم.منم ۳۶سالمه کارشناس مامایی هستم ده سال پیش طرح مامایی رو هم تموم کردم و بعدش دیگه نرفتم سرکار.دوسال کنکور دادم ولی رتبه ی دکترای دامپزشکی میاوردم.بعد ازدواج کردم ولی بیخیال نشدم ولی بازهم رتبه هام در همون حدبود.مجبور شدم بچه دار بشم و الان یه بچه ی دوساله دارم.میخوام دوباره شروع کنم.اما یا بچه‌ی کوچک خیلی شرایط برام سخت شده.نمیدونم باید چطوری شروع کنم.فقط می‌دونم اگه ۳۶سال دیگه هم زنده باشم و پزشکی نخونم در حسرتش هستم.برا همین باید بخونم.اما وقتی برمی‌گردم به اون شش سالی که خوندم و نشد ناامید میشم.توروخدا بهم بگین چطوری بخونم و چه آزمون های شرکت کنم؟ایا شما قلم چی رو قبول دارین ؟من با تراز ۶۸۰۰_۷۰۰نتونستم قبول بشم برا این به قلم چی یکمی بدبین شدم
    شاید مشکل از خودم بود البته

    پاسخ
  4. تارا

    سلام من ۳۰ سالمه خواهش میکنم به من پیام بده یکی که تصمیم داره پزشکی بخونه اما چون ارشد یه رشته دیگه رو داره حالش بده.‌منم شاگر اول بودم مثل اقای گمتام و رشته مهندسی برق رو ادامه دادم اما الان دو سه ساله مرددم دیگه تمایلی به ادامه رشته ندارم. از اول چون به درس علاقه داشتم هرچی میخوندم توش موفق بودم اما بحث لذت بردن یه چیز دیگس که من از ادامه دادن رشته خودم لذت نمیبرم.

    پاسخ
  5. کنکوری

    با عرض سلام
    من از مشاور عزیز تشکر میکنم که واقعیت رو توضیح داده. مشاوره یعنی حرفی که با منطق جور باشه و نه صرفا ما رو الکی دلخوش کنه.

    کاملا درسته، برا افرادی با شرایط خاص قبول شدن تلاش خاص و برنامه ریزی خاصی میخاد.‌ چون از زمان درس خوندن بعضی افراد زمان زیادی گذشته انطباق با شرایط جدید (کتابای جدید، مدل تست ها و..) خیلی سخته. ولی شدنی.
    من چهل سالمه. و خودم این مطلب رو عملا تجربه کردم، چون پارسال امتحان دادم و با تمام تلاشی که داشتم نتونستم همه درسا رو بعد خوندن مرور و جمع بندی کنم. فرصت کم اومد. من روزی بیشتر از ده ساعت و پیوسته به مدت یکسال خوندم اما بازم برا جمع بندی و تسلط کتابای سه سال کافی نبود

    پاسخ
  6. مهدی

    سلام اتفاقا منم دنبال شخصی مثل شما میگشتم چطوری میتونیم با همدیگه ارتباط داشته باشیم ؟ من ارشد حقوق خصوصی دارم و میخوام برای پزشکی بخونم ولی از همه طرف دارن سنگ نا امیدی بهم میزنن که دیره دیگه و نمیشه و همین رشته ات خوبه و…

    پاسخ
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

تمامی حقوق این وبسایت محفوظ بوده و متعلق به مجموعه مشاور گروپ میباشد.